Author : Nedim Akbacak Posted on : 29 Nisan 202529 Nisan 2025 Categories : Genel, Genel

Kira Artışları ve Kira Sözleşmeleri: Bilmeniz Gereken Her Şey

Kira ilişkileri, hem kiracılar hem de ev sahipleri için Türkiye hukuk sisteminin önemli bir parçasını oluşturur. Özellikle kira artışları ve kira sözleşmelerinin yasal çerçevesinin doğru anlaşılması, olası anlaşmazlıkların önüne geçilmesi ve her iki tarafın haklarının korunması açısından büyük önem taşır. Bu kapsamda, Türk Borçlar Kanunu (TBK), kira ilişkilerini düzenleyen temel yasal dayanak olarak karşımıza çıkar. Kira sözleşmelerinin tanımından, tarafların hak ve yükümlülüklerine, kira bedelinin belirlenmesinden sözleşmenin sona ermesine kadar pek çok husus TBK hükümleri çerçevesinde düzenlenmiştir.1 Bu nedenle, kira artışlarının nasıl hesaplanacağı, geçerli bir kira sözleşmesinin hangi unsurları içermesi gerektiği ve tarafların yasal haklarının neler olduğu gibi konularda bilgi sahibi olmak, kira ilişkisinin sağlıklı bir şekilde yürütülmesi için hayati öneme sahiptir.

Yasal Dayanak: Türk Borçlar Kanunu (TBK)

Türkiye’deki kira ilişkilerinin temelini oluşturan Türk Borçlar Kanunu’nun 299 ila 378’inci maddeleri, kira sözleşmelerine dair kapsamlı düzenlemeler içermektedir.1 Bu geniş yelpaze, kira sözleşmesinin tanımından başlayarak, çeşitli kira türlerini ve bu türlere özgü hükümleri kapsar. Kanunun 299’uncu maddesi, kira sözleşmesini, kiraya verenin bir şeyin kullanılmasını veya kullanmayla birlikte ondan yararlanılmasını kiracıya bırakmayı, kiracının da buna karşılık kararlaştırılan kira bedelini ödemeyi üstlendiği bir sözleşme olarak tanımlar.2 Bu temel tanım, kira ilişkisinin iki temel unsurunu, yani kullanma hakkı ve kira bedeli ödeme yükümlülüğünü açıkça ortaya koyar.

Kira artışlarına ilişkin en temel düzenleme ise TBK’nın 344’üncü maddesinde yer alır.4 Bu madde, yenilenen kira dönemlerinde uygulanacak kira bedelinin sınırlarını belirler ve taraflar arasındaki anlaşmaların hangi koşullarda geçerli olacağını düzenler. Kiracının korunması amacıyla getirilen bir diğer önemli hüküm ise TBK’nın 343’üncü maddesidir. Bu maddeye göre, kira sözleşmelerinde kira bedelinin belirlenmesi dışında, kiracı aleyhine herhangi bir değişiklik yapılamaz.5 Bu düzenleme, kira ilişkisi devam ederken ev sahibinin keyfi olarak yeni yükümlülükler getirmesini engellerken, kira bedelinin yasal çerçevede artırılabilmesine olanak tanır. Tarihsel süreçte, TBK’da kullanılan “kiralayan” teriminin kiracı ile karıştırılabilmesi nedeniyle, yeni kanunda daha açık bir ifade olan “kiraya veren” terimi tercih edilmiştir.1 Bu değişiklik, yasal metinlerin daha anlaşılır ve erişilebilir kılınması amacını taşır.

Türkiye’de Kira Artışlarını Anlamak

Tarihi Bakış ve Geçici %25 Sınırı

Türkiye’de son yıllarda yaşanan ekonomik gelişmeler ve yüksek enflasyon oranları, kira artışlarını önemli bir gündem maddesi haline getirmiştir. Bu duruma müdahale etmek amacıyla, 1 Temmuz 2024 tarihinden önce konut kiraları için geçici bir düzenleme yapılmış ve kira artışlarına %25 oranında bir üst sınır getirilmiştir.4 Bu uygulama, 11 Haziran 2022 ile 1 Temmuz 2024 tarihleri arasında geçerli olmuş ve konut kiralarındaki fahiş artışların önüne geçilmesi hedeflenmiştir.5 Özellikle büyük şehirlerdeki hızlı kira artışları, bu tür bir müdahalenin yapılmasında etkili olmuştur. Bu geçici kural, TBK’ya eklenen Geçici Madde 2 ile hayata geçirilmiştir.8 Bu düzenlemenin amacı, kiracıları ani ve yüksek oranlı kira artışlarından korumak ve bu sayede konut piyasasında bir nebze istikrar sağlamaktı. Ancak, bu sabit oranlı sınırlamanın, piyasa dinamiklerini tam olarak yansıtmadığı ve bazı durumlarda ev sahipleri açısından mağduriyetlere yol açabildiği de göz önünde bulundurulmalıdır.6 Geçici %25’lik sınırın yürürlükte olduğu dönemde, bu oranın üzerinde yapılan kira artışlarının fazla kısmı geçersiz sayılmıştır.19 Bu durum, yasal düzenlemelere uyulmasının önemini açıkça göstermektedir.

Mevcut Kira Artışı Düzenlemeleri (1 Temmuz 2024 Sonrası)

1 Temmuz 2024 tarihi itibarıyla, konut kiralarındaki %25’lik geçici artış sınırı uygulaması sona ermiştir.4 Bu tarihten sonra yenilenen kira sözleşmelerinde uygulanacak kira artış oranları, büyük ölçüde Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından açıklanan Tüketici Fiyat Endeksi’nin (TÜFE) on iki aylık ortalamasına göre belirlenmektedir.4 Bu düzenlemenin yasal dayanağı, TBK’nın 344’üncü maddesidir.4 Bu madde, kira bedeline yapılacak zammın, bir önceki kira yılının TÜFE on iki aylık ortalamasını geçemeyeceğini açıkça belirtir. Dolayısıyla, ev sahipleri, yasal olarak belirlenen bu oranın üzerinde bir kira artışı talep edemezler.4 Örneğin, Aralık 2024’te yenilenen bir kira sözleşmesi için, Kasım ayı enflasyon verilerine göre belirlenen TÜFE oranı %60,45 olarak açıklanmıştır.22 Bu durumda, ev sahibi, kiraya en fazla bu oran kadar zam yapabilir. Benzer şekilde, Ocak 2025 için açıklanan TÜFE oranı ise %58,51’dir.7 Bu oran, o ay yenilenecek kira sözleşmeleri için uygulanabilecek en yüksek artış oranını gösterir. Bu sistemin amacı, kira artışlarının ekonomik gerçeklerle daha uyumlu olmasını sağlamak ve ani, yüksek artışların önüne geçmektir. TÜFE’nin on iki aylık ortalamasının kullanılması, kısa dönemli ekonomik dalgalanmaların kira bedellerine olan etkisini de azaltmaya yardımcı olur.

Konut ve İş Yeri Kiraları Arasındaki Fark

Kira artış oranları konusunda konut ve iş yeri kiraları arasında önemli bir ayrım bulunmaktadır. Geçici olarak uygulanan %25’lik kira artış sınırı, yalnızca konut kiraları için geçerli olmuştur.8 İş yeri kiraları için ise bu tür bir sınırlama getirilmemiştir. İş yeri kiralarında, genel olarak, kira artışları, konutlarda olduğu gibi, TÜFE’nin on iki aylık ortalamasına göre belirlenmeye devam etmiştir.6 Ancak, iş yeri kiralarında, kiracı ve kiraya veren, belirlenen TÜFE oranının altında bir artış oranına da karar verme hakkına sahiptir.12 Bu durum, ticari kiralamalarda piyasa koşullarının ve tarafların özel anlaşmalarının daha fazla dikkate alınmasına olanak tanır. Örneğin, Ocak 2024 itibarıyla iş yeri kiraları için uygulanan TÜFE oranı %53,86 olarak belirlenmiştir.7 Mart 2024’te ise bu oran %55,99 olmuştur.21 Bu oranlar, iş yeri kiralarında uygulanabilecek en yüksek yasal zam oranlarını gösterir. Konut kiralarında ise aynı dönemde %25’lik sınır devam etmiştir. 1 Temmuz 2024 sonrasında, konut kiralarında da %25’lik sınırın kalkmasıyla birlikte, hem konut hem de iş yeri kiralarında artışlar TÜFE’nin on iki aylık ortalamasına göre belirlenmeye başlanmıştır.12 Ancak, iş yeri kiralarında, tarafların TÜFE oranının altında bir oranda anlaşma serbestisi hala mevcuttur. Bu farklılık, konut ihtiyacının temel bir gereksinim olması ve bireylerin korunmasının önceliği ile ticari faaliyetlerin ekonomik dinamiklerinin farklılık göstermesinden kaynaklanmaktadır.

Kira Artışını Hesaplama: Adım Adım Kılavuz

Kira artışının nasıl hesaplanacağı, hem kiracılar hem de ev sahipleri için önemli bir konudur. Yasal olarak izin verilen maksimum kira artış oranı, TÜFE’nin on iki aylık ortalamasına göre belirlenir. Bu oranın hesaplanması için aşağıdaki formül kullanılabilir:

Yeni Kira Bedeli = Mevcut Kira Bedeli + (Mevcut Kira Bedeli x (TÜFE Oranı / 100))

Veya alternatif olarak:

Yeni Kira Bedeli = Mevcut Kira Bedeli x (1 + (TÜFE Oranı / 100))

Örneğin, mevcut kira bedeliniz 10.000 TL ise ve Aralık 2024 için açıklanan TÜFE oranı (Kasım verilerine göre) %60,45 ise, kira artış miktarı şu şekilde hesaplanır:

Artış Miktarı = 10.000 TL x (60,45 / 100) = 6.045 TL

Yeni Kira Bedeli = 10.000 TL + 6.045 TL = 16.045 TL 22

Başka bir örnekle, mevcut kirası 5.000 TL olan bir konut için Ocak 2025 TÜFE oranı %58,51 ise:

Artış Miktarı = 5.000 TL x (58,51 / 100) = 2.925,50 TL

Yeni Kira Bedeli = 5.000 TL + 2.925,50 TL = 7.925,50 TL 7

Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK), her ayın başında bir önceki aya ait enflasyon verilerini ve TÜFE oranlarını açıklamaktadır. Kira sözleşmesinin yenilendiği ayın TÜFE oranı, bir önceki ayın verileri üzerinden belirlenir. Bu nedenle, kira artışı yapılacak ayın bir önceki ayına ait TÜFE on iki aylık ortalaması dikkate alınmalıdır. Geçmişte kira artışlarında Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksi (Yİ-ÜFE) de dikkate alınmış olsa da, günümüzde yasal kira artış sınırlarının belirlenmesinde öncelikli olarak TÜFE kullanılmaktadır.12 Hatta, geçmişte kullanılan TEFE/TÜFE veya ÜFE/TÜFE ortalaması gibi formüller, 2019 yılından sonra TÜFE’nin üst sınır olması nedeniyle geçerliliğini yitirmiştir.26

Aşağıdaki tabloda, son bir yılın maksimum konut ve iş yeri kira artış oranları TÜFE verilerine göre özetlenmiştir:

Ay	Yıl	Konut Maksimum Artış Oranı (%)	İş Yeri Maksimum Artış Oranı (%)
Mayıs	2024	59,64	59,64
Haziran	2024	62,51	62,51
Temmuz	2024	65,07	65,07
Ağustos	2024	65,93	65,93
Eylül	2024	64,91	64,91
Ekim	2024	63,47	63,47
Kasım	2024	62,02	62,02
Aralık	2024	60,45	60,45
Ocak	2025	58,51	58,51
Şubat	2025	56,35	56,35
Mart	2025	53,83	53,83
Nisan	2025	51,26	51,26

Bu tablo, geçmiş dönemlerde uygulanan maksimum yasal kira artış oranlarını göstermekte ve gelecekteki olası artışlar hakkında bir fikir vermektedir. Kira artışı hesaplanırken dikkat edilmesi gereken en önemli nokta, ilgili ayın TÜFE oranının doğru bir kaynaktan (TÜİK) alınmasıdır.

Geçerli Bir Kira Sözleşmesinin Temel Unsurları

Geçerli bir kira sözleşmesinin hukuken bağlayıcı olabilmesi için belirli temel unsurları içermesi gerekmektedir.27 Bu zorunlu maddeler şunlardır:

• Tarafların Kimlik Bilgileri: Kiraya veren (ev sahibi) ve kiracının ad, soyad, T.C. kimlik numarası (veya yabancılar için pasaport numarası) ve iletişim bilgileri açıkça belirtilmelidir.27
• Kira Konusu Taşınmazın Açık Adresi ve Özellikleri: Kiralanan mülkün tam adresi (mahalle, cadde, sokak, bina numarası, daire numarası) ve varsa tapu bilgileri ile özellikleri (oda sayısı, büyüklük, ısınma türü vb.) detaylı bir şekilde tanımlanmalıdır.27
• Kira Bedeli ve Ödeme Koşulları: Kararlaştırılan aylık (veya yıllık) kira bedeli rakam ve yazı ile belirtilmeli, ödeme tarihi (ayın kaçıncı günü) ve ödeme şekli (banka havalesi, nakit vb.) açıkça yazılmalıdır.27
• Kira Süresi: Sözleşmenin başlangıç ve bitiş tarihleri net bir şekilde belirtilmelidir. Kira sözleşmeleri belirli veya belirsiz süreli olabilir.27
• Tarafların İmzaları: Sözleşmenin her iki taraf (kiraya veren ve kiracı) veya yetkili temsilcileri tarafından imzalanması gerekmektedir.27

Bu zorunlu maddelerin yanı sıra, kira sözleşmelerinde tarafların hak ve yükümlülüklerini daha detaylı düzenleyen ve olası anlaşmazlıkların önüne geçmeyi amaçlayan birçok isteğe bağlı madde de yer alabilir.27 Bu isteğe bağlı maddelerden bazıları şunlardır:

• Depozito Koşulları: Alınan depozito miktarı, hangi amaçla alındığı ve hangi şartlarda iade edileceği belirtilmelidir.27
• Onarım ve Bakım Sorumlulukları: Kiralananda meydana gelebilecek hasarların kim tarafından karşılanacağı ve hangi tür onarımların kimin sorumluluğunda olduğu açıkça düzenlenmelidir.28
• Erken Fesih Şartları: Sözleşmenin süresinden önce hangi koşullarda ve nasıl feshedilebileceği belirtilmelidir.27
• Demirbaş Listesi: Kiralanan mülkle birlikte teslim edilen eşyaların (mobilya, beyaz eşya vb.) detaylı bir listesi sözleşmeye eklenmelidir.31
• Alt Kiralama Koşulları: Kiracının, kiralananı başkasına kiralayıp kiralayamayacağı veya bu durumun hangi şartlara bağlı olduğu belirtilmelidir.28
• Fatura Ödemeleri Detayları: Elektrik, su, doğalgaz, aidat gibi faturaların kim tarafından ödeneceği ve aboneliklerin nasıl yapılacağı düzenlenmelidir.31
• Tadilat veya Değişikliklere İlişkin Anlaşmalar: Kiracının kiralananda tadilat yapıp yapamayacağı ve yapılacaksa hangi koşullarda yapılacağı belirtilmelidir.34
• Geç Ödeme Durumunda Uygulanacaklar: Kira bedelinin geç ödenmesi durumunda uygulanacak faiz veya diğer yaptırımlar belirtilebilir (ancak cezai şartlar genellikle geçersizdir 3).
• Uyuşmazlık Durumunda Yetkili Mahkemeler: Olası anlaşmazlıkların çözümü için hangi mahkemelerin yetkili olacağı kararlaştırılabilir.37

Sözlü kira sözleşmeleri de hukuken geçerli olsa da, ileride yaşanabilecek anlaşmazlıkların ispatı açısından yazılı bir sözleşmenin varlığı büyük önem taşır.28 Hatta, bazı durumlarda, noter onaylı bir kira sözleşmesi, hukuki süreçlerde daha güçlü bir delil teşkil edebilir.34 Kira artışı koşullarının da yazılı olarak sözleşmede belirtilmesi, ilerideki olası anlaşmazlıkları önlemek adına kritik öneme sahiptir.43

Ev Sahipleri ve Kiracıların Kira ve Sözleşme Şartlarına İlişkin Hak ve Yükümlülükleri

Kira ilişkisinde hem ev sahiplerinin hem de kiracıların yasal olarak tanımlanmış bir dizi hak ve yükümlülükleri bulunmaktadır. Bu hak ve yükümlülüklerin bilinmesi, sağlıklı bir kira ilişkisinin sürdürülmesi için hayati önem taşır.

Ev Sahibinin Hak ve Yükümlülükleri:

• Kiranın Zamanında Ödenmesini Talep Etme Hakkı: Ev sahibi, kira sözleşmesinde belirlenen tarihlerde kira bedelinin eksiksiz olarak ödenmesini talep etme hakkına sahiptir.7
• Yasal Sınırlar İçinde Kira Artışı Yapma Hakkı: Ev sahibi, yürürlükteki yasal düzenlemelere (şu anda TÜFE’nin on iki aylık ortalaması) uygun olarak kira bedelini artırma hakkına sahiptir.7
• Kiralananı Kullanılabilir Durumda Teslim Etme Yükümlülüğü: Ev sahibi, kira sözleşmesinin başlangıcında kiralanan mülkü, üzerinde anlaşılan şekilde ve kullanıma elverişli bir durumda kiracıya teslim etmekle yükümlüdür.1
• Büyük Onarım ve Bakımdan Sorumluluk: Kiralananda meydana gelen ve olağan kullanım sonucu olmayan büyük onarım ve bakım işlerinden ev sahibi sorumludur.28
• Kiracının Özel Hayatına Saygı Gösterme Yükümlülüğü: Ev sahibi, kira süresince kiracının özel hayatına saygı göstermek ve izinsiz olarak kiralanana girmemekle yükümlüdür.
• Geçerli Nedenler Olmadan Sözleşmeyi Erken Feshedemez: Ev sahibi, kira sözleşmesini geçerli yasal nedenler (örneğin, kendi veya yakınlarının konuta ihtiyacı, kiracının kira borcunu ödememesi vb.) olmadan süresinden önce feshedemez.30

Kiracının Hak ve Yükümlülükleri:

• Yaşanabilir Bir Mülkte Yaşama Hakkı: Kiracı, kira süresince kiralanan mülkün yaşanabilir ve sözleşmeye uygun durumda olmasını talep etme hakkına sahiptir.7
• Yasa Dışı Kira Artışlarına Karşı Korunma Hakkı: Kiracı, yasal sınırların üzerinde talep edilen kira artışlarını ödemeyi reddetme ve bu duruma itiraz etme hakkına sahiptir.7
• Kirayı Zamanında Ödeme Yükümlülüğü: Kiracı, kira sözleşmesinde belirtilen tarihlerde kira bedelini eksiksiz olarak ödemekle yükümlüdür.3
• Küçük Onarımlardan ve Gerekli Onarımları Ev Sahibine Bildirmekten Sorumluluk: Kiracı, kiralananın olağan kullanımı sonucu ortaya çıkan küçük onarımları yapmak ve büyük onarım gerektiren durumları ev sahibine derhal bildirmekle sorumludur.28
• Mülkü Anlaşılan Şekilde Kullanma Yükümlülüğü: Kiracı, kiralanan mülkü sözleşmede belirtilen amaç doğrultusunda (konut, iş yeri vb.) kullanmak ve komşularına rahatsızlık vermemekle yükümlüdür.30
• Ev Sahibinin İzni Olmadan Alt Kiralama Yapamaz: Kiracı, ev sahibinin yazılı izni olmadan kiralananı başkasına kiralayamaz veya kullanım hakkını devredemez.39
• Hasar Olmaması Koşuluyla Depozitoyu Geri Alma Hakkı: Kiracı, kira sözleşmesinin sonunda, kiralananda herhangi bir hasar olmaması ve tüm kira borçlarını ödemiş olması koşuluyla, ödediği depozitoyu geri alma hakkına sahiptir.28

Kira artışlarının yasal sınırları aşmaması gerektiği 4 ve kiracının yasal sınırı aşan bir artışı ödemek zorunda olmadığı 7 unutulmamalıdır. Ayrıca, kira sözleşmesi olmasa bile, ev sahibi tek taraflı olarak kira bedelini artıramaz.43

Kira Artışı Sınırları İhlal Edildiğinde veya Sözleşme Şartları Çiğnendiğinde Ne Olur?

Kira artışı sınırlarının ihlal edilmesi veya kira sözleşmesi şartlarının çiğnenmesi durumunda, hem kiracılar hem de ev sahipleri için çeşitli hukuki yollar mevcuttur.

Kiracının Seçenekleri:

• Ev Sahibiyle İletişime Geçmek ve İtiraz Etmek: Kiracı, yasa dışı bir kira artışı ile karşılaştığında öncelikle ev sahibiyle iletişime geçerek durumu açıklayabilir ve itirazını dile getirebilir.44
• Yazılı İtiraz Göndermek (İhtarname): İtirazın yazılı olarak yapılması, ilerideki hukuki süreçlerde delil teşkil etmesi açısından faydalı olabilir.44
• Yasal Olarak İzin Verilen Kira Miktarını Ödemek: Kiracı, ev sahibinin talep ettiği yasa dışı artış yerine, yasal olarak belirlenen TÜFE oranına göre hesaplanan kira bedelini ödeyebilir.7
• Kira Tespit Davası Açmak: Anlaşmaya varılamazsa veya uzun süreli (5+ yıl) kira sözleşmelerinde, kiracı kira artışına itiraz etmek ve yeni kira bedelinin mahkeme tarafından belirlenmesini talep etmek için kira tespit davası açabilir.5
• İlgili Makamlara Şikayette Bulunmak (CİMER): Fahiş kira artışları veya diğer yasal ihlaller durumunda, kiracı Cumhurbaşkanlığı İletişim Merkezi’ne (CİMER) şikayette bulunabilir.44
• Hukuki Danışmanlık Almak: Kiracı, haklarını ve yasal süreçleri daha iyi anlamak için bir avukattan hukuki danışmanlık alabilir.44

Yasal Sonuçlar:

Yasal sınırı aşan bir kira artışı, aşan kısım için geçersizdir.4 Ev sahibi, yasa dışı bir artışta ısrar etmesi durumunda yasal işlemle karşılaşabilir.44 Kira sözleşmesi şartlarının ihlal edilmesi, her iki taraf için de hukuki işlem başlatma ve tazminat taleplerine yol açabilir.7 Yüksek ve yasa dışı zam talepleri şikayet konusu olabilir.44 Kiracı, yasa dışı bir kira artışını kabul etmediği için tahliye edilemez.7 Taraflar arasında kira artışı konusunda anlaşma sağlanamazsa, mahkemeye başvurularak kira tespit davası açılabilir.5 Kiracının yasa dışı bir artışa uymaması durumunda, ev sahibi ödenmeyen kısım için dava açabilir.46

Uzun Süreli Kira Sözleşmeleri (5+ Yıl) İçin Özel Hususlar

Beş yıl veya daha uzun süreli kira sözleşmeleri veya beş yıldan sonra yenilenen kira sözleşmeleri için kira artış kuralları farklılık gösterir.4 Bu durumlarda, sonraki yenileme döneminde kira bedeli artışı için ev sahibi TÜFE oranına bağlı değildir.5 Bunun yerine, kira bedeli, mahkeme tarafından emsal kira bedelleri dikkate alınarak hakkaniyete uygun bir şekilde belirlenebilir.4 Bu durumda, her iki taraf da kira tespit davası açabilir.7 Mahkeme, piyasa koşullarını ve kiralananın özelliklerini göz önünde bulundurarak adil bir kira bedeli tespit eder.5 Bu düzenleme, uzun süreli kiralamalarda kira bedellerinin piyasa değerinin altında kalmasını veya aşırı yükselmesini engellemeyi amaçlar.

Sonuç: Temel Çıkarımlar ve Öneriler

Sonuç olarak, Türkiye’de kira artışları ve kira sözleşmeleri, Türk Borçlar Kanunu tarafından detaylı bir şekilde düzenlenmektedir. 1 Temmuz 2024 itibarıyla konut kiralarındaki geçici %25’lik artış sınırının sona ermesiyle birlikte, kira artışları yeniden TÜFE’nin on iki aylık ortalamasına göre belirlenmeye başlanmıştır. Hem ev sahiplerinin hem de kiracıların, yasal düzenlemeler hakkında bilgi sahibi olması ve haklarını bilmesi, kira ilişkilerinin sorunsuz bir şekilde yürütülmesi için hayati önem taşır.

Kira sözleşmelerinin yazılı olarak yapılması ve tüm temel ve önemli isteğe bağlı maddeleri içermesi, ileride yaşanabilecek anlaşmazlıkların önüne geçmek için önemlidir. Uzun süreli kira sözleşmelerinde ise beş yıllık sürenin sonunda kira bedelinin mahkeme tarafından piyasa koşullarına göre yeniden belirlenebileceği unutulmamalıdır.

Olası anlaşmazlık durumlarında, öncelikle ev sahibi ve kiracının karşılıklı olarak iletişim kurması ve sorunu çözmeye çalışması önemlidir. Ancak, yasa dışı kira artışları veya diğer hak ihlalleri söz konusu olduğunda, kiracıların yasal yollara başvurmaktan çekinmemesi gerekmektedir. Özellikle uzun süreli kira sözleşmeleri veya karmaşık hukuki durumlarla karşılaşıldığında, bir avukattan hukuki danışmanlık almak faydalı olacaktır. Kira yasalarındaki olası değişiklikler hakkında güncel bilgi sahibi olmak da her iki taraf için önemlidir.